Başlangıç

Başlangıç

Siteyi açtım ve evet site denildiğinde ne kadar yavan dursa da yazmak istiyorum hem çocuklarım anlık düşüncelerimi ileride okuyabilsin diye hem de belki birazda olsa anlattıkça, birazda olsa dolu olan içimden bir parça şu satırlara aktıkça hafiflerim diye.

İmla ve edebiyat kuralları beklemeyin şimdiden özür dilerim. Malum ben liseyi 9 senede bitirmiş bir adamım. Bir ara anlatırım.

Oğlum Her şeyim olarak girdi hayatıma. Hastanede doğumunu beklerken Oğlumun ananesi bile sitem ediyordu bana “kızım içerde can veriyor sende ki rahatlığa bak” diye. Hayatımda her zaman realist oldum. Bana göre şuydu, Dünyada (bir yerlerden okuduğum kadarı ile) insanlığın varoluşundan beri yaklaşık olarak 100 milyar insan yaşamış ve buda sıradan bir doğumdu.

 

Bu arada biraz geriye sarmak istiyorum. Oğlumun Doğumundan birkaç ay öncesine kadar SSK’lıydım (şimdi ki SGK) ve iş değişikliği yüzünden Doğumu normalde gittiğimiz Özel Doruk Tip merkezinde değil de parasızlıktan Buca Seyfi Demirsoy (Devlet Hastanesinde) Oldu. Neyse konuya dönüyorum.

Tabi ki doğamdan dolayı bir doğumu asla bilemem hissedemem de bu yüzden bu konu hakkında bir fikrim yok ama şunu (Birazdan bahsedeceğim sebepten) hiç unutmuyorum Doğumhane önünde beklerken birden kapı açıldı kapıda  “götür beni buradan “ diyordu ve tabi doğum başladığından dolayı tekrar içeri aldılar ve Mutlu son! Ne kadar sürdü bilmiyorum ama o kapı açılıp tekerlekli sandalye üstünde kucağında oğlumu görünce dünyalar benim olmuştu J Kesinlikle anlatılamaz, Yaşanır! Tek diyebileceğim güzel Allah’ım nelere kadir ki, Benim Ben merkezim o an 180° derece döndü. Artık Ben, Ben Değil; Ben, Ben ve oğlumdum. Ters giden bir şey olduğunu ise yaklaşık 20 gün sonra öğrenecektim.

 

Geçmiş zaman olduğu için tam tarihleri vermem zor olacak fakat oğlum 06 Ekim doğumlu bu da demek ki ortalama Kasım Başlarında boynunun eğriliğini fark ettim aslında ilk günden beri fark ediyordum fakat yok kundakta sarılı ondandır yok bilmem ne diye Oğlumun ananesi sürekli karışıyorsun diye beni uzaklaştırıyordu. Evet, doğum sonrası “Anne – Kız ilişkisi tavan yapar bilirim (2 Ablam var) fakat Ben Almanya’da doğdum 10 Yaşıma kadar Almanya’da yaşadım ve (Türkiye Şartları için diyorum) şükür ki Alman disiplinine sahibim.

 

Benim ki karışmak değil her zaman doğru olanı bulmaktır (realizm) bu yüzden evet “Sarmayın, üstünü bu kadar kapatmayın vs. ) demişliğim çoktur.

 

Dönüyorum eğriliğe artık işin ciddiyetini fark ettiğimde biraz sağa sola danışarak birazda Google amca sayesinde oğlumun Tortikolis (Bakınız:Tortikolis) olduğunu öğrendim Bilmeyenler için Türkçesi: Boyun Eğriliği. Hemen Maddi durumumuz olmadığı için gidilebilecek tek adres olan İzmir Behçet Uz Çocuk hastanesine gittik. Doktor Oğlumda bir şey olmadığını söylediğinde sinirim tavan yapmıştı ardında dokta “sol tarafını görmüyor musunuz dediğimde” Film çekimine ikna olmuştu ve nitekim ben haklıydım.

 

Hemen zaman kaybetmeden Ege Üniversitesi çocuk bölümüne gittik ve orası da aynı neticeyi onayladı

Ve dediler ki fizik tedavi bölümünden fizik tedavi için randevu alın. İnanmayacaksınız fakat şaka gibi yaklaşık 4 ay sonrasına gün verdiler. Şaka gibi

Ardından Özel DİAFİZ tedavi merkezine gitmeye başladık. DiaFİZ’de her muayene ücreti 15 TL idi ve inanın yağmur yağdığı zamanlarda bile oğlumu dolmuş param olmadığı için yürüyerek de olsa olabildiği kadar götürdüm genelde anne baba olarak orada olabilecek paramız olduğunda ikimizde oradaydık. Fakat dediğim parasız günlerimizde yürüyerekten olsa götürüyordum oğlumu.

Ve 3-4 aylık bir tedavi sürecinin ardından bizlere öğrettikleri kadarı ile evimizde tedavimize devam edeceğimizi bildirdiler bizde öyle yaptık. Zordu, içim sızlıyordu ama Altan için olmalıydı.

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir